Na een vroege douche en een stevig ontbijt reden we meteen richting Montepulciano. Geen tijd om nog uitgebreid te treuzelen, want de Vespa’s stonden klaar en wij moesten op tijd aan onze rondrit beginnen.

Het verhuurbedrijf raadde ons een bepaalde route aan die volgens hen de mooiste uitzichten en dorpjes van de streek combineerde. Daar zeggen wij natuurlijk geen nee tegen. Fons vertrok redelijk zelfverzekerd, Shauny kon terugvallen op haar ervaring van vorig jaar en Lovely maakte voorzichtig kennis met haar nieuwe beste vriend: de Scoot Scoot.

Voor Lovely was het allemaal nog behoorlijk spannend, maar eenmaal onderweg begon ook zij steeds meer van de rit te genieten. En eerlijk is eerlijk: door Toscane rijden op een Vespa voelt toch net iets chiquer dan thuis met de fiets naar de bakker gaan.

Onze eerste geplande tussenstop was Pienza, maar onderweg zag Fons plots een hele hoop auto’s stilstaan bij de oprit van wat op het eerste gezicht een huis leek.

“Huis” bleek misschien niet helemaal het juiste woord. Het was eerder een gigantische villa op een gigantisch domein, met een lange oprijlaan vol statige cipressen. Of zoals wij ze inmiddels heel cultureel verantwoord noemen: piemelbomen.

We stopten even en werden getrakteerd op een uitzicht waarbij zelfs wij een moment stil werden. Toscaanse heuvels, een indrukwekkende oprijlaan en cipressen die perfect in het landschap stonden. Mamma mia, hoe mooi kan iets zijn?

Na de nodige foto’s reden we verder naar Pienza voor onze eerste echte stop. Daar kreeg Fons meteen een nieuwe taak: voorkomen dat Shauny en Lovely ieder winkeltje zouden binnengaan.

Omdat we de Vespa’s tegen 18.00 uur moesten terugbrengen, werd er een tijdschema afgesproken. Hoe lang mochten we ergens blijven? Hoeveel winkels konden er bekeken worden? En hoeveel minuten vertraging konden we ons veroorloven voordat Fons licht zenuwachtig op zijn horloge zou beginnen kijken?

Na Pienza sprongen we opnieuw op onze ijzeren paarden en reden we naar San Quirico d’Orcia. Daar was het tijd voor een terrasje, want een Vespa-tour zonder terrasstop is natuurlijk gewoon woon-werkverkeer.

Toen de ober onze drankjes bracht, zei hij plots in perfect verstaanbaar Nederlands:

“Laat het smaken.”

Wij keken hem alle drie aan met open mond. Blijkbaar waren we even vergeten dat er buiten België nog andere mensen bestaan die Nederlands begrijpen. De ober vond onze verbazing waarschijnlijk minstens even grappig als wijzelf.

Nadat we van deze culturele schok waren bekomen, reden we verder naar Bagno Vignoni, een plaats die bekendstaat om haar bron en thermale baden. Wij gingen op verkenning naar de openluchtbaden en kregen daar onverwacht nog een bijzonder natuurverschijnsel te zien.

Midden op de dag verscheen er plots een volle maan.

Geen astronomisch wonder, maar gewoon een blote kont. Ook dat is blijkbaar la dolce vita. 🌝

Na nog een terrasje was het opnieuw tijd om verder te rijden.

Volgens de oorspronkelijke route moesten we opnieuw richting Pienza, maar omdat we dat dorp al hadden bezocht, besloten we zelf een omleiding te maken naar Monticchiello.

Daar waren we vorig jaar al eens gepasseerd en het leek ons leuk om opnieuw even langs te gaan. En met “even langsgaan” bedoelen we uiteraard: parkeren, een terras zoeken en iets eten.

Fons en Shauny kozen voor een heerlijk broodje met prosciutto en Lovely ging voor salumi. Een ideale lunch tijdens een Vespa-dag: lekker, Italiaans en vooral snel genoeg om daarna weer verder te kunnen.

Tenminste, dat dachten we.

Zoals wel vaker tijdens deze reis verloren we de tijd volledig uit het oog. Plots bleek dat onze toeristische rondrit dringend moest veranderen in een rechtstreekse sprint richting het verhuurcentrum.

Geen extra omwegen meer. Geen terrasjes. Geen winkeltjes. Geen fotostops. Alleen nog gas geven op de Scoot Scoot.

Uiteindelijk reden we klokslag 18.00 uur het verhuurcentrum binnen. Precies op tijd. Niet vijf minuten te laat, niet één minuut te vroeg.

Oef.

Na een volledige dag Vespa rijden keerden we behoorlijk vermoeid terug naar ons huisje. Toch besloten we nog even het zwembad in te duiken.

Het water was ondertussen al wat afgekoeld. Voor Fons duurde het zwemavontuur dan ook niet bijzonder lang. Erin, even bewegen, vaststellen dat het koud was en zo snel mogelijk terug naar de kant. Missie volbracht.

Daarna begon Shauny aan het avondeten: een heerlijke pasta met spek, bospaddenstoelen, pesto en overheerlijke truffel. OMG, wat was dit lekker. Na zo’n dag smaakt een warme pastamaaltijd natuurlijk extra goed, maar dit was echt smullen.

Thank you, Shauny!

Bij zo’n maaltijd hoort uiteraard ook een goed glas wijn. Of meerdere glazen.

Wijnen, wijnen, wijnen! 🍷

💬 Uitspraak van de dag

Lovely over haar Vespa: “De Scoot Scoot.”

Een naam die tegen het einde van de dag volledig ingeburgerd was.

📊 Onze dag in cijfers

• Aantal bezochte plaatsen: 4
• Aantal uren Vespa-avontuur: ongeveer 8
• Aantal terrasstops: minstens 3
• Aantal keren verkeerd gereden: 0, maar wel één bewuste omleiding
• Aantal onverwachte volle manen: 1
• Hoogtepunt van de dag: de indrukwekkende oprijlaan met cipressen en het prachtige Toscaanse uitzicht
• Verrassing van de dag: de ober die ons plots in het Nederlands “Laat het smaken” wenste

Morgen staan Pienza en Montepulciano opnieuw op het programma, maar deze keer voor een uitgebreider en vooral rustiger bezoek. Geen Vespa-deadline, geen race tegen de klok en hopelijk iets meer tijd om alle winkeltjes te bekijken.

Of Fons erin zou slagen om Shauny en Lovely opnieuw een beetje in het gareel te houden? Dat lees je in ons volgende reisverslag! 🇮🇹😄