Met de slaap nog half in onze ogen en de auto tot de nok gevuld, begonnen we vol goede moed aan onze reis. Alleen waren onze twee gps’en het niet helemaal eens over de te volgen route.

De ene wilde naar links, de andere naar rechts en wij reden voorlopig vooral ergens tussen twijfel en lichte paniek. Na ongeveer een kwartier hadden we gelukkig door dat we niet helemaal goed bezig waren en konden we afdraaien in de juiste richting.

Een sterk begin. Nog maar vijftien minuten onderweg en het eerste mini-avontuur was al binnen. 🇧🇪🚗

Bij onze eerste laadstop werden we verwelkomd door een aangename vakantietemperatuur van… 11 graden. Daar stonden we dan, midden in de nacht, bibberend te zoeken naar de juiste laadkaart of de juiste app.

En zoals dat altijd gaat: wanneer je vingers bijna bevroren zijn, werkt natuurlijk niets van de eerste keer. Eerst zoeken, opnieuw proberen, twijfelen aan de app, twijfelen aan de kaart en uiteindelijk toch maar een jas uit de bomvolle auto halen.

Daarna nog eens proberen. Gelukkig lukte het uiteindelijk wel en konden we onze tocht verderzetten. In totaal maakten we vier stops onderweg naar het Lugano Meer. Het goede nieuws: hoe verder we reden, hoe warmer het werd. Grazie mille! ☀️

Toen we richting de Gothartunnel reden, zagen we op de app dat er ondertussen ongeveer 2,5 uur file stond. Geen probleem, dachten we. We nemen gewoon de afslag naar de Gotharpass.

Die route zou ongeveer een uur langer duren, maar één uur omrijden is nog altijd beter dan 2,5 uur stilstaan. Tenminste, dat was onze bijzonder logische redenering.

Helaas stond er politie aan de afslag. Alleen lokale bewoners mochten door. Toeristen zoals wij mochten netjes verder richting de file.

En zo veranderde de aangekondigde 2,5 uur vertraging uiteindelijk in maar liefst 4,5 uur file. Vier en een half uur stapvoets rijden, stilstaan, opnieuw een paar meter rijden en vooral heel veel naar dezelfde auto’s kijken.

La dolce vita voelde op dat moment opvallend weinig dolce. 😂

Toen we eindelijk uit de tunnel kwamen, bleek dat we alle drie ongeveer hetzelfde dringende probleem hadden: we moesten naar het toilet.

De oplossing was gelukkig snel gevonden. We maakten opnieuw een stop en combineerden het nuttige met het noodzakelijke: de auto laden en onszelf lossen.

Sommige momenten van een rondreis zijn gewoon te mooi om niet te benoemen.

Fons, Shauny en Lovely waren het op dat moment over minstens één ding volledig eens: eindelijk waren we er. En na zo’n lange rit voelt zelfs een hotelbed als pure Italiaanse luxe.

💬 Uitspraak van de dag

Twee gps’en, vier laadstops en 4,5 uur file later bleek aankomen in Lugano de grootste attractie van de dag.

📊 Onze dag in cijfers

• Vertrektijd: 2.00 uur
• Aankomsttijd: 21.00 uur
• Aantal laadstops: 4
• Temperatuur tijdens de eerste laadstop: 11 graden
• Verwachte file: 2,5 uur
• Werkelijke file: 4,5 uur
• Aantal gps’en met een eigen mening: 2
• Hoogtepunt van de dag: eindelijk aankomen in het hotel
• Verrassing van de dag: de klote file

Morgen beginnen we met een ontbijt in Lugano en rijden we verder naar onze eindbestemming in Toscane. Wordt het een vlotte rit onder de Italiaanse zon, of vinden wij opnieuw een manier om van een eenvoudige autorit een compleet avontuur te maken? 🇮🇹😄