Om 8 uur ging de dag van start. Opstaan, douchen, ontbijten, uitchecken en vooral proberen om niets in het hotel achter te laten.

Het eerste kleine mirakel van de dag vond al vroeg plaats: we vertrokken compleet volgens planning om 10 uur. Ja, echt waar. Stipt op tijd. Met drie personen én een bomvolle auto. Ergens moet vandaag een Italiaanse heilige overuren hebben gedraaid. 😂

Omdat we vlak bij de grensovergang zaten, kwamen we daar al snel in een kleine file terecht. Gelukkig bleef het bij ongeveer een kwartiertje aanschuiven. Na de files die we gisteren onderweg tegenkwamen, voelde dat bijna alsof we gewoon even voor een rood licht stonden.

Er lagen nog ongeveer 498 kilometer tussen ons en Macciangrosso Vakantieboerderij. We deden onderweg drie stops om de auto op te laden en tegelijkertijd ook onze eigen batterijen bij te vullen.

Want een elektrische auto kan misschien verder na een laadbeurt, maar wij functioneren ook aanzienlijk beter na iets te eten en te drinken.

Tijdens de rit zagen we de temperatuur steeds verder stijgen. Op een bepaald moment reden we een tunnel binnen bij 26 graden en kwamen we er weer uit bij maar liefst 35 graden.

Whoppaaaa, daar was de Italiaanse zon! ☀️

Vanaf dat moment was het officieel gedaan met de frisse berglucht. De airconditioning mocht aan het werk en wij begonnen steeds meer te beseffen dat onze vakantie in Italië nu écht begonnen was.

Onderweg genoten we vooral van de prachtige uitzichten die Italië te bieden heeft. Hoe dichter we bij onze bestemming kwamen, hoe mooier het landschap werd.

En toen we Toscane binnenreden, werd het helemaal genieten. Glooiende landschappen, warme kleuren en vergezichten die eruitzagen alsof iemand ze speciaal voor een Italiaanse kalender had klaargezet.

Het enige nadeel van al dat moois is dat je voortdurend naar buiten wilt kijken, terwijl er toch minstens één persoon de weg in de gaten moet houden. Een klein maar niet onbelangrijk detail.

De laatste 500 meter waren de spannendste 😂

Vlak bij ons verblijf stuurde de GPS ons plots een smal weggetje in. Zo’n typisch Italiaans asfaltweggetje: heerlijk glad, perfect onderhouden en volledig vlak.

NOT.

Er konden amper twee auto’s naast elkaar rijden en het wegdek had duidelijk al heel wat Italiaanse zomers meegemaakt. Daarna moesten we linksaf een weg op die zo steil naar beneden liep dat we op sommige momenten de straat voor ons niet eens meer konden zien.

Dat is altijd een geruststellend beeld wanneer je met een bomvolle auto onderweg bent.

Na ongeveer 500 meter klonk plots de verlossende mededeling van de GPS:

“U heeft uw bestemming bereikt.”

En gelukkig bleek dat deze keer ook echt waar te zijn.

We kwamen terecht op een prachtig en groot domein: Macciangrosso Vakantieboerderij. Na de smalle en steile toegangsweg voelde het bijna alsof we een verborgen Toscaans paradijs hadden gevonden.

Daar werden we vriendelijk ontvangen door Dorel, een zeer sympathieke man die bij ons al snel werd omgedoopt tot Forelleke. Hij begeleidde ons naar ons huisje en legde uit waar alles te vinden was.

Daarna begon het echte werk: de auto verzetten, de bomvolle auto volledig uitladen en alles uitpakken. Zodra dat achter de rug was, konden we eindelijk genieten van het mooie uitzicht en het zwembad. La dolce vita kon beginnen! 🏊☀️

We gingen nog snel op zoek naar een supermarkt om alvast ontbijt voor de volgende ochtend te halen. Met eten in huis, koffiemogelijkheden geregeld en het zwembad binnen bereik voelde onze vakantie ineens helemaal compleet.

De tijd vloog voorbij en voor we het goed en wel beseften, moesten we nog op zoek naar een restaurant dat ons op dat late uur wilde ontvangen.

Dat bleek gemakkelijker gezegd dan gedaan.

Na wat zoeken vonden we gelukkig toch nog een restaurant waar we konden eten. De keuze was beperkt: we kregen enkel tagliatelle met ragù.

Maar eerlijk is eerlijk: wanneer je honger hebt na een rit van bijna 500 kilometer, smaakt een bord pasta alsof een Italiaanse nonna het persoonlijk met liefde voor je heeft klaargemaakt. De honger was weg en daar draaide het uiteindelijk om. 🍝

Onze eindbalans van de dag

Het was opnieuw een lange reisdag, maar wel eentje die steeds mooier werd naarmate we dichter bij Chiusi kwamen.

We vertrokken uitzonderlijk stipt, overleefden de Italiaanse warmte, reden zonder brokken een steile toegangsweg af en eindigden de dag met een bord pasta op een prachtig Toscaans domein.

De aankomst was zonder twijfel het hoogtepunt. Het uitzicht, het zwembad en de rustige omgeving maakten de lange rit meteen de moeite waard.

Mamma mia, hier kunnen wij wel even blijven!

💬 Uitspraak van de dag

“U heeft uw bestemming bereikt.”

Zelden heeft een GPS-stem ons zo gelukkig gemaakt.

📊 Onze dag in cijfers

• Aantal gereden kilometers: 498 kilometer
• Aantal bezochte plaatsen: 3
• Aantal laad- en bevoorradingsstops: 3
• Temperatuursprong na één tunnel: van 26 naar 35 graden
• Aantal bomvolle auto’s uitgeladen: 1
• Hoogtepunt van de dag: onze aankomst
• Verrassing van de dag: het prachtige domein van Macciangrosso

Morgen: Chiusi en boodschappen 🛒