We werden wakker in Macciangrosso, op het moment dat ons lichaam daar zelf klaar voor was. Geen alarm, geen haast en vooral geen nachtelijke autoritten. La dolce vita begon eindelijk een beetje vorm te krijgen.

Het plan voor vandaag was eenvoudig: naar het nabijgelegen Chiusi rijden, daar wat rondwandelen, winkeltjes bekijken en onderweg uiteraard regelmatig controleren of de Italiaanse terrasstoelen nog comfortabel genoeg zaten.

Spoiler: die zaten uitstekend.

Na wat rondslenteren door Chiusi werd het tijd om iets te drinken. En jawel: het historische moment waarop we allemaal hadden gewacht, was eindelijk aangebroken. De eerste Aperol Spritz van de reis was een feit.

Althans, dat was het plan.

Onze garçon maakte ons namelijk voorzichtig duidelijk dat we eigenlijk in een biercafé zaten. Een biercafé waar drie Belgen binnenstapten en vervolgens Aperol Spritz en Limoncello Spritz bestelden. Je zou denken dat wij ons dan onmiddellijk zouden aanpassen en een biertje bestellen.

Maar nee.

Wij wilden onze Spritz. En gelukkig was de man vriendelijk genoeg om die toch voor ons klaar te maken. Misschien niet helemaal van harte, maar het resultaat stond op tafel en daar draaide het uiteindelijk om. Grazie mille! 😄

Terwijl we zaten te drinken, zagen we ondertussen allerlei heerlijke bordjes voorbijkomen. Daardoor veranderde “even iets drinken” al snel in “misschien kunnen we toch iets kleins eten”.

Een drankske en een plankske 🧀

Met enige verbazing en een klein beetje tegenzin hielp onze garçon ons opnieuw verder. Er kwam nog een drankske en er verschenen verschillende bordjes om te delen.

Of, zoals wij dat noemen: een plankske.

Wij delen heel graag eten, want zo kunnen we van alles proeven zonder officieel toe te geven dat we eigenlijk gewoon allemaal van elk bord willen eten. Er verschenen broodjes en andere kleine Italiaanse hapjes op tafel.

Op enkele broodjes lag ansjovis, een ingrediënt dat in Italië duidelijk populairder is dan bij de dames van ons gezelschap. Shauny en Lovely waren niet onmiddellijk kandidaat om de volledige Italiaanse ansjovisvoorraad op te kopen.

Fons vond vooral dat er gegeten moest worden. Problemen lossen zichzelf namelijk vaak op wanneer je gewoon doorschuift naar het volgende bord.

Na ons gezellige lunchke wandelden we verder door Chiusi. Tot we in de verte plots een meer zagen liggen.

Fons had onderweg al bordjes met Lago di Chiusi gezien. En omdat een meer bij temperaturen boven de 32 graden altijd klinkt als een uitstekend idee, besloten we erheen te rijden.

GPS ingesteld, airco aan en andiamo: op naar het meer.

Bij aankomst viel meteen op hoe stil het er was. Bij temperaturen boven de 32 graden verwacht je normaal gezien zwemmende mensen, handdoeken, ijsjes en minstens één Italiaan die veel te luid telefoneert.

Hier was bijna niemand.

Toen we dichter bij het water kwamen, begrepen we waarom. In plaats van een schitterend Italiaans meer vonden we vooral wat Fons omschreef als een behoorlijke vieze put.

Ook de bootjes zorgden niet direct voor een gevoel van veiligheid. Volgens Fons leken ze ergens van vóór de Eerste Wereldoorlog te dateren. Of dat historisch helemaal correct is, weten we niet, maar ze zagen er in ieder geval niet uit alsof ze diezelfde middag nog een succesvolle overtocht zouden maken.

Onze verkenning van Lago di Chiusi was dan ook bijzonder efficiënt.

Kijken. Vaststellen. Omdraaien.

Na het avontuur aan het meer reden we verder naar een winkelcentrum, waar we de enorme PAM Superstore ontdekten.

Daar deden we onze eerste grotere inkopen. Niet zomaar wat boodschappen, maar de ingrediënten voor een serieuze Italiaanse avondmaaltijd: spaghetti carbonara op de echte Italiaanse wijze van Fons.

Na het shoppen reden we terug naar ons huisje in Macciangrosso. Daar hoorden we het zwembad onze namen roepen.

Niet figuurlijk.

Heel duidelijk zelfs.

Met zwemkleding, handdoeken, waterballen en allerlei andere zwembadbenodigdheden in onze handen was het tijd voor: “Goooooo to the pool!”

Het water was met ongeveer 28 à 30 graden heerlijk warm. Perfect om wat te dobberen, te ravotten en toch een beetje af te koelen na een warme dag.

Bij het zwembad leerden we ook andere Belgen kennen. Fons had hun auto eerder al eens zien staan en nu bleken het zeer sympathieke Limburgers te zijn: een koppel met twee zonen van ongeveer tien tot twaalf jaar.

Zelfs op vakantie herkennen Belgen elkaar uiteindelijk. Meestal aan de nummerplaat, soms aan het accent en heel af en toe aan het gezamenlijke verlangen naar een frituur.

Na het zwemmen was het tijd voor de carbonara.

En wat voor één.

Heerlijke pasta, klaargemaakt door Fons volgens de echte Italiaanse methode, met daarbij een rosé schuimwijntje. Mamma mia, wat was dat smullen.

Nee, wij lijden hier absoluut niets.

Alhoewel…

Er is één klein Italiaans leger dat ons ondertussen volledig in het vizier heeft: de tijgermuggen.

We lopen inmiddels rond als levende citroenen door alle muggenspray, maar toch slagen die vervelende beesten erin om ons allemaal te prikken. Blijkbaar beschouwen ze anti-muggenspray vooral als een interessante marinade.

Dus doen we wat iedere ervaren Italiëreiziger doet: After Bite erover, niet te lang zeuren en weer verder genieten.

Onze eindbalans van de dag

Het was precies de rustige dag die we nodig hadden. Een beetje uitslapen, rondwandelen door Chiusi, onze eerste Spritz drinken, hapjes delen, een teleurstellend meer inspecteren, boodschappen doen, zwemmen en afsluiten met een heerlijke carbonara.

Shauny en Lovely ontdekten dat ansjovis niet onmiddellijk hun favoriete Italiaanse delicatesse is. Fons ontdekte dat niet ieder meer dat op een verkeersbord staat automatisch een toeristische trekpleister is.

En wij ontdekten vooral dat je zelfs van een rustige dag moeiteloos een klein avontuur kunt maken.

💬 Uitspraak van de dag

“Goooooo to the pool!”

Want wanneer het zwembad roept, zijn wij beleefd genoeg om te antwoorden.

📊 Onze dag in cijfers

• Aantal bezochte plaatsen: 1 – Chiusi
• Temperatuur buiten: meer dan 32 graden
• Temperatuur van het zwembad: ongeveer 28 à 30 graden
• Eerste Aperol Spritz van de reis: officieel binnen
• Hoogtepunt van de dag: dobberen in het zwembad en afsluiten met Fons’ carbonara
• Verrassing van de dag: Lago di Chiusi, maar niet helemaal om de juiste redenen
• Aantal tijgermuggen: veel te veel

Morgen trekken we richting Arezzo. Wordt dat een cultureel bezoek vol prachtige straatjes en Italiaanse charme, of vinden wij onderweg opnieuw een meer waar niemand vrijwillig naartoe gaat?

Je leest het in ons volgende reisverslag! 🇮🇹😄